Επειδή η μνήμη του Έλληνα κινείται στα βραχέα κύματα...

Όποιος σπέρνει ... φωτιές, θερίζει λαίλαπες!

Δυο χρόνια μόλις πέρασαν από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, τότε που βλέπαμε την Ελλάδα και σφιγγόταν η καρδιά μας. Δικαιολογίες επί δικαιολογιών, υποσχέσεις επί υποσχέσεων και ακόμα κάποιοι άνθρωποι που είδαν τους κόπους ετών να καίγονται από την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού, δεν έχουν δει ούτε ευρώ να μπαίνει στον λογαριασμό τους. Η άμεση αποκατάσταση των πυρόπληκτων που ευαγγελιζόταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έμεινε στα λόγια, όπως τόσες και τόσες εξαγγελίες της κυβέρνησης. Τεράστιες εκτάσεις δασών έγιναν στάχτη. Μαύρισε η καρδιά μας. Αυτούς, πότε θα τους μαυρίσουμε; Κα(η)μένε Έλληνα...